GO

2000-2002

 

Έκθεση ελληνικής Χαρακτικής 19ου & 20ου αιώνα

Η έκθεση συγκροτήθηκε με επιλεγμένα έργα χαρακτικής από τις συλλογές της Πινακοθήκης Σύγχρονης Τέχνης Αιτωλοακαρνανίας Χ. & Σ. Μοσχανδρέου. Από το καλοκαίρι του 2000 και μέχρι τις αρχές του 2002, το κοινό στους Οινιάδες, στην Καρδίστα και στα Ιωάννινα είχε την ευκαιρία να θαυμάσει τα έργα Ελλήνων χαρακτών. Η συλλογή αποτελεί ένα αρκετά πλήρες και ενδιαφέρον πανόραμα της τέχνης της χαρακτικής στην Ελλάδα, παρουσιάζοντας τεχνικές, αλλά και εικαστικούς δημιουργούς, ορισμένοι από τους οποίους συνέβαλαν σημαντικά στην πορεία μορφοποίησης της χαρακτικής στην Ελλάδα του τέλους του 19ου και ολόκληρου του 20ου αιώνα.

Η έκθεση παρουσίασε αντιπροσωπευτικά έργα των Ελλήνων δημιουργών με την εξελικτικής τους κατεύθυνση, ξεκινώντας από τους μεγάλους δασκάλους και φτάνοντας στις μέρες μας με την παρουσία σύγχρονων καλλιτεχνών, όπως ο Τέτσης, ο Φιασιανός, ο Πατσόγλου κ.α. καταξιωμένοι ζωγράφοι και γλύπτες, οι οποίοι και ασχολήθηκαν με τη χαρακτική , ως μία πρωτότυπη και ανεξάρτητη τέχνη.

Η ιστορικός τέχνης Μάγδα Κουμπαρέλου αναφέρει χαρακτηριστικά:"Η χαρακτική είναι μία μορφή τέχνης, η οποία εμφανίζεται κατά την περίοδο της Αναγέννησης, στα μέσα του 15ου αιώνα. Με τον όρο χαρακτική εννοούμε τις διαδικασίες-τεχνικές και μεθόδους, με τις οποίες ένα έργο προκειμένου να μπορεί να αναπαραχθεί σε πολλαπλά αντίτυπα, χαράσσεται από τον καλλιτέχνη-χαράκτη ως αρνητικό πάνω σε μία πλάκα ξύλου, χαλκού, πέτρας ή άλλου υλικού και από εκέι εκτυπώνεται συνήθως σε χαρτί".

Η χαρακτική εμφανίζεται στην Ελλάδα κατά το 18ο αιώνα και αυτονομείται ως τέχνη στις αρχές του 20ου αιώνα θεμελιωμένη από δύο κορυφαίους καλλιτέχνες, το Δ. Γαλάνη και το Γ. Κεφαλληνό. Ο Γ. Κεφαλληνός (1893-1957) υπήρξε ο χαράκτης και ο δάσκαλος που εκπαίδευσε την πρώτη γενιά Ελλήνων χαρακτών, ο οποίος και επιστρέφοντας από το Παρίσι, ίδρυσε το Εργαστήριο Χαρακτικής της ΑΣΚΤ.

Η Β. Κατράκη και ο Τ. Αλεβίζος ήταν από τους πρώτους που πέρασαν στο εργαστήριο του Κεφαλληνού και εργάστηκαν με πέτρες μεγάλων διαστάσεων, πλάγιο ξύλο, ανακαλύπτοντας νέες εκφραστικές δυνατότητες.

Ο Κ. Γραμματόπουλος διαδέχεται το 1959 τον Κεφαλληνό στο Εργαστήριο Χαρακτικής και εισαγάγει την ελεύθερη τεχνική, η οποία μετά το 1960 βοηθάει τους καλλιτέχνες να εκφράζονται πιο «ζωγραφικά». Ο Γραμματόπουλος συνέβαλε στη διαμόρφωση της έγχρωμης ξυλογραφίας και την υιοθέτηση ενός πιο αφηρημένου ιδιώματος.

Εκτός από τα έργα των προαναφερθέντων, εκτέθηκαν επίσης και έργα των Λ. Κογεβίνα, Μ. Ζαβιτσιάνο, Ε. Παπαδημητρίου, Ν. Βεντούρα, Α. Θεοδωρόπουλου, Γ. Μόσχου, Σ. Βασιλείου, Α. Αστερειάδη, Α. Κορογιαννάκη, Π. Ρέγγο κ.α.

Η χαρακτική είναι μία ανεξάρτητη και πρωτότυπη τέχνη η οποία στέκεται αυτόνομα δίπλα στη ζωγραφική και τη γλυπτική με καλλιτέχνες ενημερωμένους και προικισμένους. Τα έργα της έκθεσης αποτελούν μαρτυρία αυτής της μοναδικότητας και ανεξαρτησίας.

Νεοχώρι Δήμου Οινιάδων, 20 Ιουλίου - 6 Αυγούστου 2000

Δημοτική Πινακοθήκης Καρδίτσας, 16 Φεβρουαρίου - 24 Μαρτίου 2001

 Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων, 8 Δεκεμβρίου 2001-13 Ιανουαρίου 2002



 

BACK TO TOP