GO

1998

Έλληνες ναίφ και λαικοί ζωγράφοι

 

O Δήμος Θεσσαλονίκης και το τμήμα Πινακοθήκης της Διεύθυνσης Πολιτισμού υλοποιώντας το όραμά του για τη συνεργασία με πολιτιστικούς φορείς συνεργάστηκε γόνιμα με την Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αιτωλοακαρνανίας Χ. & Σ. Μοσχανδρέου στα πλαίσια των εκδηλώσεων των λγ΄ Δημητρίων, οργανώνοντας την έκθεση «Έλληνες ναΐφ και λαϊκοί ζωγράφοι»με έργα από τις συλλογές της Πινακοθήκης.

Στο χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης εκτέθηκε ένα αυτοδύναμο τμήμα της συλλογής που περιελάμβανε έργα σημαντικότατων Ελλήνων λαϊκών και ναΐφ ζωγράφων, με σκοπό να δοθεί η δυνατότητα στο κοινό να έρθει σε επαφή με μία όχι και τόσο προβεβλημένη πλευρά της τέχνης, ενώ συγχρόνως να εκτιμήσει τις δυνατότητες καλλιτεχνών, οι οποίοι χωρίς να έχουν πραγματοποιήσει σπουδές στη ζωγραφική, εντούτοις αφέθηκαν σε μία δημιουργική διεργασία που η κυρίαρχη βάση της, ήταν το μεράκι και η απλοϊκή έκφραση.  

Η έκθεση χαρακτηρίστηκε ως «μία πρόκληση για φυγή, μία περιδιάβαση στον ιδιότυπο μαγευτικό και πλούσιο κόσμο της απλοϊκής και νοσταλγικής εικαστικής μετάπλασης».

Παρουσιάστηκαν έργα των Ε. Σπαθάρη, Κ. Νικολάου, Γ. Αμοργιανού, Μ. Πωπ, Ν. Ευθεριάδη, Μ. Μποσταντζόγλου (Μποστ), Σ. Καλογεροπούλου, Μ. Αργυράκη, Α. Γκάτσα, Χ. Δρακιώτη, Χ. Καγκαρά, Ε. Κουρτζή, Γ. Μήτρακα, Γ. Ρήγα, Α. Σκουλά, Θ. Σπυρόπουλου, Θ. Σταματέλου, Θ. Τσιτώνη, Ν. Χριστοπούλου και Σ.Κ. Μιχαήλ.

Στο σύνολό τους σχεδόν, οι καλλιτέχνες είναι αυτοδίδακτοι. Γεννημένοι το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, καταπιάστηκαν οι πιο πολλοί με τη ζωγραφικοί σε προχωρημένη ηλικία. Η ναΐφ τέχνη μπορεί να μην εξελίσσεται τεχνοτροπικά, αλλά κρατά μία ομογένεια στο στυλ, όπως την τάση για αφήγηση και λεπτομερειακή καταγραφή, έντονα χρώματα που θυμίζουν παιδικές ζωγραφιές, με μορφές που αποδίδονται μετωπικά.

Οι θεματικές της έκθεσης ήταν: Α) Θρησκευτικά έργα Β) Ιστορικά γεγονότα Γ) Θάλασσα και Ιστιοφόρα Δ) καθημερινή ζωή και καθημερινές ασχολίες



BACK TO TOP